Η συμβίωση με έναν σκύλο είναι μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες, αλλά συχνά συνοδεύεται από παρανοήσεις που μπορεί να δυσκολέψουν τη ζωή τόσο του κηδεμόνας όσο και του κατοικιδίου. Πολλοί από εμάς, στην προσπάθειά μας να δείξουμε αγάπη, καταλήγουμε να κάνουμε ορισμένα βασικά λάθη στη συμπεριφορά και την ανατροφή τους.
Η αντιμετώπιση του σκύλου ως ανθρώπου
Το πιο κοινό λάθος είναι η ανθρωπομορφισμός. Συχνά πιστεύουμε ότι ο σκύλος νιώθει ενοχή όταν τον μαλώνουμε για μια ζημιά ή ότι καταλαβαίνει τις μεγάλες προτάσεις που του λέμε. Στην πραγματικότητα, ο σκύλος αντιδρά στη γλώσσα του σώματός μας και στον τόνο της φωνής μας. Όταν του μιλάμε σαν να είναι άνθρωπος, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να τον μπερδεύουμε, καθώς εκείνος χρειάζεται σαφή και απλά μηνύματα.
Η έλλειψη σταθερότητας και ορίων
Πολλοί κηδεμόνες επιτρέπουν στον σκύλο τους να κάνει κάτι τη μία μέρα και τον μαλώνουν την επόμενη για το ίδιο πράγμα. Για παράδειγμα, αν του επιτρέπετε να ανεβαίνει στον καναπέ όταν είστε μόνοι, αλλά του φωνάζετε όταν έχετε καλεσμένους, ο σκύλος δεν μπορεί να καταλάβει τον κανόνα. Η έλλειψη ορίων δημιουργεί άγχος στον σκύλο, καθώς δεν ξέρει ποια είναι η σωστή συμπεριφορά.
Η χρήση των φωνών ως μέσο εκπαίδευσης
Υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι αν φωνάξουμε δυνατά, ο σκύλος θα μας υπακούσει καλύτερα. Στην πραγματικότητα, οι φωνές και η ένταση το μόνο που προκαλούν είναι φόβο ή υπερδιέγερση. Ένας φοβισμένος σκύλος μπορεί να σταματήσει αυτό που κάνει εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν μαθαίνει ποτέ ποια είναι η σωστή δράση που περιμένουμε από αυτόν.
Η υποτίμηση της βόλτας και της άσκησης
Πολλοί θεωρούν ότι η βόλτα είναι απλώς μια ευκαιρία για να κάνει ο σκύλος την ανάγκη του. Όμως, η βόλτα είναι η πνευματική του τροφή. Το να στερούμε από έναν σκύλο τη δυνατότητα να μυρίσει, να εξερευνήσει και να εκτονώσει την ενέργειά του οδηγεί σε προβλήματα συμπεριφοράς μέσα στο σπίτι, όπως το υπερβολικό γάβγισμα ή η καταστροφή αντικειμένων.
Η επιβράβευση της λάθος στιγμής
Συχνά χαϊδεύουμε ή δίνουμε λιχουδιές στον σκύλο μας όταν είναι αναστατωμένος ή φοβισμένος για να τον ηρεμήσουμε. Αν και η πρόθεσή μας είναι καλή, ο σκύλος το εισπράττει ως επιβράβευση για τη συγκεκριμένη κατάσταση. Έτσι, άθελά μας, τον ενθαρρύνουμε να συνεχίσει να φοβάται ή να είναι ανήσυχος, αφού βλέπει ότι αυτή η συμπεριφορά του φέρνει χάδια.
Κατανοώντας αυτά τα σημεία, μπορούμε να χτίσουμε μια πιο υγιή σχέση με τον σκύλο μας, βασισμένη στον σεβασμό της φύσης του και όχι στις δικές μας ανθρώπινες προσδοκίες.
